Εξειδικευμένη γεννήτρια αζώτου για εφαρμογές στη βιομηχανία αποθήκευσης πράσινων σιτηρών

Εφαρμογή βιομηχανίας αποθήκευσης πράσινων σιτηρών

Στη βιομηχανία αποθήκευσης σιτηρών, η αξιοποίηση των χημικών ιδιοτήτων του αζώτου μπορεί να θέσει τους κόκκους σε αδρανή κατάσταση και με έλλειψη οξυγόνου, να επιβραδύνει τον μεταβολισμό τους και να επιτύχει καλά αποτελέσματα πρόληψης εντόμων, μούχλας και αλλοίωσης, χωρίς να μολύνει τους κόκκους. Η πλήρωση διαφόρων τύπων σωρών σιτηρών, όπως ρύζι, σιτάρι, κριθάρι, καλαμπόκι και ρύζι, με άζωτο μπορεί να αποτρέψει την προσβολή από έντομα, να αποτρέψει την υπερθέρμανση και να αποτρέψει την ανάπτυξη μούχλας, έτσι ώστε ο κόκκος να μπορεί να περάσει ομαλά το καλοκαίρι. Αυτή η μέθοδος περιλαμβάνει το σφιχτό σφράγισμα του κόκκου με πλαστικό ύφασμα, δημιουργώντας πρώτα μια κατάσταση χαμηλού κενού και στη συνέχεια γεμίζοντάς τον με αέριο άζωτο με καθαρότητα περίπου 98% μέχρι να εξισορροπηθούν οι εσωτερικές και εξωτερικές πιέσεις. Αυτό μπορεί να προκαλέσει έλλειψη οξυγόνου στον σωρό σιτηρών, να μειώσει την αναπνευστική ένταση του σιτηρού, να αναστείλει την αναπαραγωγή μικροοργανισμών και όλα τα παράσιτα να πεθάνουν εντός 36 ωρών λόγω έλλειψης οξυγόνου. Αυτή η μέθοδος μείωσης του οξυγόνου και θανάτωσης εντόμων όχι μόνο μπορεί να εξοικονομήσει πολλά έξοδα (περίπου το ένα τοις εκατό του κόστους που απαιτείται για τον υποκαπνισμό με εξαιρετικά τοξικά φάρμακα όπως το φωσφορούχο ψευδάργυρο), αλλά και να διατηρήσει τη φρεσκάδα και τη θρεπτική αξία των τροφίμων, να αποτρέψει βακτηριακές λοιμώξεις και μόλυνση από φάρμακα.

Όταν ο αέρας συμπιέζεται μέσω του καθαρισμού και της ξήρανσης, με βάση την αεροδυναμική, το άζωτο και το οξυγόνο στον αέρα στο μοριακό κόσκινο ζεόλιθου (ZMS) στην προσρόφηση swing pressure θα επιτύχουν διαφορετικό ρυθμό διάχυσης μέσω της προσρόφησης αζώτου. Το οξυγόνο στο μοριακό κόσκινο άνθρακα στην επιφάνεια του ρυθμού διάχυσης είναι υψηλότερο από το άζωτο. Όταν η προσρόφηση δεν ήταν σε ισορροπία, το οξυγόνο απορροφήθηκε από το μοριακό κόσκινο άνθρακα σε μεγάλη ποσότητα και το άζωτο συμπυκνώθηκε και εμπλουτίστηκε στην αέρια φάση για να επιτευχθεί ο διαχωρισμός οξυγόνου και αζώτου.